Irene M.E. Bruynsteen werd in 1949 in Indonesië geboren op het eiland Sumatra. Daar bleef zij tot haar negende jaar wonen, zodat deze periode zeker een duidelijke herinnering bij haar heeft achtergelaten. Hoewel haar opleidingen geen betrekking hebben op enigerlei artistieke scholing, bleef er altijd een liefde voor tekenen en schilderen aanwezig.

Pas vanaf 1985 begon zij zich, met enkele onderbrekingen door de geboortes van haar twee kinderen, systematisch en serieus met schilderen bezig te houden. Van grote invloed is haar kennismaking met Hennie Kuyper-Meijen, restauratrice en schilderes, geweest, die haar inwijdde in de techniek van olieverf en aquarel. Later volgden lessen bij o.a. Setske Beek, Fernande Laas, Ger Daniëls en Cor Krijt.

De liefde voor kleur en dromen van een exotisch en verre werkelijkheid blijven bepalend in haar werk. Naast portretten schildert zij bij voorkeur deze gedroomde realiteit van mensen in hun omgeving, die zeker met haar jeugd en de magie van het reizen te maken heeft.

Irene Bruynsteen exposeerde haar werk in 1997 in de Kloostergangen van het stadhuis te Haarlem en in 2000 in Zuiderhout, eveneens te Haarlem.